พัณณ์ชิตา's profile¯`°.•°•.★* :• . ความทร...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
¯`°.•°•.★* :• . ความทรงจำของ...เด็กหญิงดอกไม้ • :*★ .•°•.°´¯จะหาซึ่งสาระ...ที่ตรงนี้ไม่มี...จะมีก็แค่ ความทรงจำ...และบันทึกการเดินทางของดอกไม้ July 02 ★When You're Gone★I always needed time on my own
I never thought I'd need you there when I cry And the days feel like years when I'm alone And the bed where you lie is made up on your side When you walk away I count the steps that you take Do you see how much I need you right now When you're gone The pieces of my heart are missing you When you're gone The face I came to know is missing too When you're gone The words I need to hear to always get me through the day and make it ok I miss you I've never felt this way before
Everything that I do reminds me of you And the clothes you left, they lie on the floor And they smell just like you, I love the things that you do When you walk away I count the steps that you take Do you see how much I need you right now When you're gone
The pieces of my heart are missing you When you're gone The face I came to know is missing too When you're gone The words I need to hear to always get me through the day and make it ok I miss you We were made for each other
When you're gone June 23 เคยไหม นานเท่าไหร่แล้ว...ที่ไม่ได้มานั่งบอกเล่าเรื่องราว...เรื่องราวที่แน่นอนว่ามีคนอยากรู้อยู่แค่ไม่กี่คน
แต่วันนี้...ไม่รู้จะทำอะไร...ไม่รู้จะไปไหน...ไม่มีที่ไป...
อยู่คนเดียว...ไม่รู้ว่า...จะทำอะไร รอใคร...ก็ไม่รู้
เคยมั้ย...บางเวลา...กลับมานั่งคิดถึงเรื่องเก่าๆ...
ตั้งแต่...เรายังเป็นเทวดาหรือนางฟ้าตัวน้อยๆ...ของครอบครัวที่อบอุ่น
มือเล็กๆ ที่ไม่เคยแม้แต่จะสัมผัสถูกอะไรสักอย่าง...ที่จะเป็นอันตราย...ถูกโอบอุ้มเลี้ยงดูอย่างทะนุถนอม
อยู่ในกรอบของคำว่าลูกที่ดี...
มาจนวันนี้...วันที่นางฟ้าตัวน้อยๆเติบโต...ปีกกล้าพอที่จะบินออกไปหาประสบการณ์ด้วยตัวเอง
แต่ประสบการณ์นั้น...จะดีหรือร้าย...คนๆนั้นอาจสามารถหาคำตอบได้ด้วยตัวเอง
จนวันที่คิดว่า...ได้ทำความรู้จักกับความรัก...
รู้จัก...จริงๆแล้วเหรอ...คิดว่าไง
ครั้งแรกที่สบตากับความรัก...สวยงามมั้ย... สวยสิ...สวยจนน่าหลงไหล...ไม่สิ...หลงไปแล้วมากกว่า
คิดไง...ถ้าจะบอกว่า...ถ้าคิดมีความรัก...ก็คิดที่จะมีความทุกข์ไปแล้วแบบเท่าตัว
เคยเตรียมใจไว้บ้างหรือเปล่า...ว่าถ้าวันนึง...ความรักเป็ยแค่อะไรสักอย่าง...ที่ทำให้เราหลงทาง
เราจะเตรียมรับมือกับความเจ็บปวดยังไง...ไม่เคย..ใช่มั้ยล่ะ
ฉันก็ไม่เคย...
นิสัยไม่ดีที่ไม่รู้เป็นตั้งแต่ตอนไหน...คือ...ถ้ารักใคร...ก็จะไม่คิดถึงปัจจัยอะไรอย่างอื่นอีก...
นอกจากความซื่อสัตย์
สิ่งสำคัญเพียงสิ่งเดียวที่ต้องการ...
ทุ่มเท...จนไม่เหลือให้กับตัวเอง...... ไม่มีใคร...ที่จะบอกว่า...ฉันไม่ดี...
ฉันดีในสายตาทุกคนที่ฉันคบด้วย...เสมอ...เพราะทุกอย่างที่ทำให้ด้วยใจ.....แต่ทำไม...สุดท้ายเค้าก็เลือกที่จะทิ้งคนดีๆไป
เคยมั้ยที่มานั่งคิดเรื่องเก่าๆ....มานั่งดูรูปเก่า....แล้วรู้สึกเหงาจนบอกไม่ถูก....สุดท้ายก็ร้องไห้ออกมา
ความมั่นใจในตัวเองหายไปหมด......ไม่มั่นใจว่าต่อไป...จะมีรักที่สมบูรณ์แบบได้มั้ย
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร...ในใจอดคิดไม่ได้ว่า...ทำไมเราถึงไม่เคยมีความสำคัญ
ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะมีความสำคัญ...ไม่เคยเลยสักครั้งเดียว
มีแต่คนที่เราให้ความสำคัญ......แต่คนที่เค้าจะคิดว่าเราสำคัญ...อยู๋ที่ไหนก็ยังไม่รู้เลย...
พอดีกว่า...ยังอัพ...ยิ่งเหงา
น้ำตาไหลแล้วรู้สึกแย่
คิดว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่..ในที่ใหม่...
อะไรใหม่ๆ...แต่ทำไม...
ความรู้สึกเก่าๆก็ยังตามมาหลอกหลอน
ให้เสียน้ำตา...ทุกที...ทุกที
March 28 เพื่อไม่ให้ BloG ปล่อยกลิ่นเน่าแรงเกินไปอ่านะ...555+++...
ได้ข่าวว่า...เน่าแล้ว...ส่งกลิ่นแรงกันเลยทีเดียวสำหรับพื้นที่นี้...
เพื่อไม่ให้ส่งกลิ่นแรงเกินไป...จึงมาอัพเป็นออร์เดิร์ฟก่อน
มีเรื่องที่จะระบายเยอะแยะ...
เรื่องราวมากมายที่ผ่านมา...ทำให้กูได้รู้ว่า...
ราคาประสบการณ์ชีวิตมันแพงแค่ไหน
น้ำตา...ความเจ็บปวด...ความรู้สึกที่ไม่เคยคิดว่าจะได้รู้สึก
อะไรที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เจอ...
อะไรจะแย่กว่านี้อีกมั้ย...
เวลา....ช่วทำให้มันผ่านพ้นไปเร็วๆทีเถอะ
รับแทบไม่ไหวอยู่แล้ว...
เอาล่ะ....เด๋วมีเวลามาอัพใหม่....
หนังสือบันทึกการเดินทางเล่มนี้...
หวังแค่ว่า...จะไม่ชื้นไปด้วยน้ำตา...เหมือนเคย February 14 ไม่ค่อยเข้าใจ...อารมณ์...
จากคนที่ไม่เคยมีใคร...ปล่อยให้ทุกวันเลยผ่าน
มีฝันเพียงลำพัง...อ้างว้างและเดียวดาย
*แต่ฉันเปลี่ยนไป
อาจเพราะมีเธอเข้ามา...มาเปิดดวงตาที่ไม่เคยมองตัวเองเลยสักที
**อารมณ์อย่างตอนนี้...ฉันก็ไม่รู้จะเริ่มพูดอย่างไร
รู้สึกเปี่ยมล้นจนใจไม่อาจ...อธิบาย...มันออกไป
ให้เธอได้รู้...ให้เธอได้เข้าใจ
มีเธออยู่ตรงนี้...เป็นความหวังของฉันที่เคยมี
เธอทำให้ทุกๆวันที่เหลืออยู่...ต่อจากนี้
เริ่มมีความหมาย...และทำให้รู้ว่าฉันนั้นอยู่เพื่อใคร
*แต่ฉันเปลี่ยนไป
อาจเพราะมีเธอเข้ามา...มาเปิดดวงตาที่ไม่เคยมองตัวเองเลยสักที
**อารมณ์อย่างตอนนี้...ฉันก็ไม่รู้จะเริ่มพูดอย่างไร
รู้สึกเปี่ยมล้นจนใจไม่อาจ...อธิบาย...มันออกไป
ให้เธอได้รู้...ให้เธอได้เข้าใจ
มีเธออยู่ตรงนี้...เป็นความหวังของฉันที่เคยมี
เธอทำให้ทุกๆวันที่เหลืออยู่...ต่อจากนี้
เริ่มมีความหมาย...และทำให้รู้ว่าฉันนั้นอยู่เพื่อใคร
ฉันก็ไม่รู้จะเริ่มพูดอย่างไร
รู้สึกเปี่ยมล้นจนใจไม่อาจจะหาคำพูดใด จำกัดความไว้...ให้เธอได้รู้ให้เธอได้เข้าใจ
มีเธออยู่ตรงนี้...เป็นความหวังที่เคยมี
ทำให้ทุกๆวันที่เหลืออยู่...ต่อจากนี้
มากด้วยความหมาย
และด้วยความรักที่เธอมี...จากวันนี้ฉันจะขออยู่เพื่อเธอ
จะบอกทุกความรู้สึกที่ดวงตา
จะเอ่ยทุกคำที่แปลว่ารักด้วยอ้อมกอด
แค่อยากให้เธอเข้าใจ...ก่อนจะสายไปกว่านี้
จะบอกทุกความรู้สึกที่ดวงตา
จะเอ่ยทุกคำที่แปลว่ารักด้วยอ้อมกอด
แค่อยากให้เธอเข้าใจ...ก่อนจะสายไปกว่านี้
จะบอกทุกความรู้สึกที่ดวงตา
จะเอ่ยทุกคำที่แปลว่ารักด้วยอ้อมกอด
แค่อยากให้เธอเข้าใจ...ก่อนจะสายไปกว่านี้
วันนี้อัพสเปซแล้ว...ด้วยอารมณ์ที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
วาเลนไทน์แล้ว...ยังรู้สึกเหงาๆอยู่เลย
ทั้งๆที่...ก็มีคนบอกรัก...มี sms จากเพื่อนๆ พี่ๆ
แต่ก็ยังรู้สึกแปลกๆ...ไม่ใช่ไม่มีเหตุผลนะ...
แต่อุบไว้ดีกว่า...
เที่ยงคืน...วันวาเลนไทน์...ได้ยิ้มได้หัวเราะด้วย
มีคนบอกว่า...ตาเราเศร้า...เค้าอยากเห็นเรายิ้ม
ถ้าเค้ามาหาเราวันนี้...เค้าคงจะได้เห็น...แต่เค้าไม่มา
แต่ไม่เป็นไร...เพราะวันนี้เราก็ยิ้ม...แล้วก็หัวเราะ
ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง...พรุ่งนี้เราคงจะเจอกัน
แต่ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงล่ะ...แล้วอะไรล่ะ...ที่จะเปลี่ยนแปลง
ตอนนี้รุสึกว่า...กำลังจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง
แต่...เตรียมใจไว้สักพักแล้วล่ะ...
รักก็คือรัก...ไม่รักก็คือไม่รัก...คนเราก็ต้องเลือกคนที่รัก...
จริงสิเนอะ...คนเราก็ต้องเลือกคนที่รัก...
แล้วเราจะเลือกใคร...
เลือกไม่ได้...เพราะเราไม่ใช่ฝ่ายเลือก...เราเป็นตัวเลือก
ไม่เอาละ...พูดเรื่องอื่นดีกว่า
วันนี้...วันวาเลนไทน์แท้ๆ...เที่ยงคืน...
มีเหตุการณืไรเกิดขึ้นรู้มั้ย...น่าเศร้า
พี่นิสิตหอพักชาย...คณะวิศวะปีสี่...โดดตึกตาย
วันที่น่าจะมีแต่ร้อยยิ้มของคนรักกัน
...แต่กลับต้องมีเรื่องน่าเศร้า...ไม่ดีเลยเนอะ...
ฆ่าตัวตาย...ไม่ใช่ทางออกที่ดีเลย
แต่ก็นั่นแหละ...ก่อนตาย...ใครจะรู้เหตุผลที่แท้จริง
ของการตัดสินใจ...คืนเลือดเนื้อและวิญญาญให้บุพการี
พระเจ้าคงไม่ชอบใจ...ที่ลูกของพระองค์...คิดสั้น
แต่พระองค์คงให้อภัย...แล้วรับลูกของพระองค์กลับสู่อ้อมพระหัตถ์
เฮ้อออ...ช่วงนี้...อารมณ์แปลกๆแฮะ
ไม่ค่อยอยากจะไปไหน...ทั้งที่อยากไปเจอเพื่อนๆ
แต่ก็นอยด์ๆไงไม่รุ้...แต่ก็ดีนะ...
เพราะมีคนๆนึงจะมาหา...มามองหน้า...แล้วก็ทำให้เราหัวเราะ
รู้สึกได้เลยว่ารอ...
อยากให้เป็นอย่างนีไปนานๆจัง...
แต่ก็รู้กัน...ทุกอย่างมันมีข้อแม้...
แต่อยู่แบบนี้...ก็มีความสุข...ใช่มั้ย
ถ้ามาอ่านแล้ว...ตอบในใจด้วยนะ...
เพลง...ที่ขึ้นบล็อก...อยากให้ได้ฟังจัง...
เพลงเพราะเพลงนึงเลย...เสียดาย...
เป็นเพลงแต่ง...ไม่มีโค้ด...
ความหมายดีนะ...
เป็นความหมาย...ที่เราคงเข้าใจกัน...แค่สักวัน...แค่นั้นเอง
ตอนนี้...เหมือนกับคนชินชา...กับทุกๆเรื่องที่ผ่านเข้ามาไปแล้ว
อะไรนะ...ทำให้เป็นแบบนี้...ที่จริงก็ไม่น่าถามเนอะ
เพราะคำตอบ...ก็คงหนีไม่พ้น...สิ่งที่เรียกว่า...ความเจ็บปวด
เจ็บแรกๆ...เจ็บมาก...เจ็บจนไม่รู้จะบรรยายออกมาเป็นคำพูด
หรือตัวหนังสือยังไง...รู้แต่ว่า...เจ็บจน...ไม่กล้าเจออะไรอีกเลย
แต่ถ้ามียาดี...ก็หายได้...ใช่มะ
แต่ถ้ายาที่ได้มา...มันเป็นยาที่ไม่เข้ากับเราล่ะ...
ก็รักษาไม่หาย...ใช่ป่ะ...เจ็บซ้ำ...หนักขึ้น
แต่...ความเจ็บปวดจากความผิดหวังครั้งแรก...
มันสร้างภูมิต้านทานให้เราแล้วล่ะ...เพราะอะไรน่ะเหรอ
มันทำให้เราคิด...มากขึ้น...กับความหวังครั้งต่อมา
คิด...และแคร์ความรู้สึกตัวเองมากขึ้น...มากขึ้น
พอเจ็บซ้ำ...มันเลยชา...ดีมั้ย...ก็ไม่รู้เหมือนกัน
จุดจบ...เป็นยังไง...คงอีกไม่นานได้รู้กัน
หรือสิ่งที่ดีที่สุด...คือการอยู่คนเดียว...ไปเรื่อยๆ
จนกว่า...จะเจอคนที่เรารัก...และเค้าก็รักเรา
คนที่สามารถบอกได้ว่า..."เรารักกัน"
จะเจอเมื่อไหร่...ก็คงต้องรอดูไปเรื่อยๆ...เรื่อยๆ
เชื่อมาตลอด...ว่าต้องเจอ...คนๆนั้น
พระเจ้าคงไม่ใจร้าย...สร้างเรามา
ให้เราอยู่อย่างโดดเดี่ยวหรอก...จริงไหม
คงมีสักคน...ที่เข้ามา...ทำให้เราลืม...และทิ้งความเจ็บปวดไว้เบื้องหลัง
ไม่มาซ้ำรอย...ให้เจ็บจนชา...อย่างที่เป็น
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
